Tijdens de European Resilience Summit 2025 in Parijs pleit de Duitse technologie-expert Emma Wehrwein voor een radicaal andere manier van denken over digitale infrastructuur. Niet meer centralisatie, maar juist samenwerking en federatie moeten Europa toekomstbestendig maken. “Resilience betekent niet alleen kracht, maar vooral aanpassingsvermogen,” aldus Wehrwein.
TEKST: SANDER HULSMAN BEELD: EUROPEAN RESILIENCE SUMMIT
In een wereld waarin geopolitieke spanningen, cyberaanvallen en technologische afhankelijkheden elkaar in razend tempo opvolgen, staat Europa voor een fundamentele keuze. Blijven we vertrouwen op buitenlandse technologie en versnipperde nationale strategieën of bouwen we aan een eigen, veerkrachtige digitale toekomst?
Dat is de centrale vraag die Emma Wehrwein, vertegenwoordiger van de Duitse eco (de vereniging van de internetindustrie), stelt tijdens haar keynote in Parijs. Haar boodschap is helder: als Europa zijn digitale onafhankelijkheid wil behouden, moet het federatief durven denken.
“We moeten niet streven naar één groot, centraal systeem dat alles controleert,” meent Wehrwein. “We moeten leren samenwerken in een netwerk van verbonden, maar zelfstandige systemen. Alleen dan kunnen we echt veerkrachtig zijn.”
Al die crises tonen hetzelfde patroon. Fragiele, gecentraliseerde en geïsoleerde systemen falen, en ze falen snel
De afgelopen jaren is volgens Wehrwein pijnlijk duidelijk geworden hoe fragiel onze digitale wereld is. De coronapandemie legde tekortkomingen bloot in datadeling tussen landen en ziekenhuizen. Een enkel schip in het Suezkanaal kon de wereldwijde logistiek lamleggen. Een storing bij één grote cloudprovider leidde tot uitval van diensten in meerdere Europese landen.
“Al die crises tonen hetzelfde patroon,” stelt Wehrwein. “Fragiele, gecentraliseerde en geïsoleerde systemen falen, en ze falen snel.” Ze vraagt het publiek in Parijs om zichzelf een confronterende vraag te stellen: Zouden we een volgende pandemie echt beter aankunnen dan de vorige? Haar eigen antwoord is voorzichtig somber. “Als we niet bereid zijn ons systeem te veranderen, zullen we dezelfde fouten blijven maken.”
Volgens Wehrwein verwarren veel organisaties veerkracht met robuustheid. Maar ‘resilience’ betekent niet simpelweg sterker zijn, het betekent wendbaar kunnen blijven wanneer de omstandigheden veranderen. “Als veerkracht alleen kracht zou betekenen, dan zouden we gewoon grotere systemen bouwen,” legt ze uit. “Maar echte veerkracht betekent dat je niet alleen een plan A hebt, maar ook een plan B en misschien zelfs een plan C.”
In haar werk bij de eco-vereniging ziet Wehrwein dat samenwerking tussen partijen cruciaal is. Geen enkele overheid of onderneming kan digitale veerkracht alleen opbouwen. “Isolatie is niet de oplossing,” zegt ze, “samenwerking is dat wel.”
Europa lijkt op 27 digitale eilanden. Binnen elk eiland werkt alles goed, maar samen missen we de kracht van een verbonden eilandengroep
Europa’s digitale landschap is op dit moment sterk versnipperd. Ieder land heeft zijn eigen strategie, zijn eigen regels en zijn eigen infrastructuur. Wehrwein gebruikt een sprekende metafoor. “Europa lijkt op 27 digitale eilanden. Elk eiland heeft zijn eigen vuurtorens, havens en vaarregels. Binnen elk eiland werkt alles goed, maar samen missen we de kracht van een verbonden eilandengroep.”
In haar visie moet Europa toe naar een federatief model: een netwerk waarin landen hun eigen digitale soevereiniteit behouden, maar tegelijk interoperabel en verbonden zijn. Een “federated Europe”, noemt ze dat, “waar nationale controle samengaat met Europese kracht”. Waar gegevens, rekencapaciteit en cloudinfrastructuren vloeiend over grenzen bewegen. “Dan zijn we niet langer 27 losse eilanden, maar één verbonden digitaal continent. Veerkrachtig, adaptief en soeverein door keuze.”
Om haar punt te illustreren, verwijst Wehrwein naar een van de meest succesvolle federatieve systemen ter wereld: het internet zelf. Toen het internet in de jaren zestig werd ontwikkeld, was het doel niet snelheid of commerciële winst, maar overlevingsvermogen.
“De ontwerpers wilden een netwerk dat bleef werken, zelfs als delen ervan uitviellen,” zegt ze. “Een systeem zonder centraal zwak punt, waarin duizenden onafhankelijke netwerken samenwerken volgens gedeelde regels.” Volgens Wehrwein is dat precies het model dat Europa opnieuw moet omarmen, maar dan toegepast op de cloud- en edge-infrastructuur van vandaag.
Een zelfrijdende auto die van Duitsland naar Frankrijk rijdt, verliest zijn verbinding met de lokale edge-infrastructuur zodra hij de grens oversteekt
Een van de meest opvallende ideeën uit haar keynote is het concept van cloud roaming. Net zoals mobiel dataroaming ooit grenzen tussen Europese netwerken ophief, zou cloud roaming ervoor zorgen dat digitale diensten zich naadloos over landsgrenzen kunnen bewegen.
“Vandaag stopt de cloud nog te vaak bij de grens,” stelt ze. “Een zelfrijdende auto die van Duitsland naar Frankrijk rijdt, verliest zijn verbinding met de lokale edge-infrastructuur zodra hij de grens oversteekt. Dat is niet alleen inefficiënt, het is gevaarlijk.”
Met cloud roaming zouden workloads automatisch verschuiven tussen vertrouwde providers in verschillende landen, zonder dat de gebruiker daar iets van merkt. “De dienst werkt gewoon en dat is waar het de burger uiteindelijk om gaat.”
Gelukkig is het niet bij dromen gebleven. Europa zet al concrete stappen in de richting van een federatief model. Wehrwein wijst op het 8ra-initiatief (ook wel AURA genoemd), waarin meer dan 110 projecten uit twaalf EU-lidstaten samenwerken aan een multi-provider cloud-edge continuum. Het doel is één gedeelde architectuur waarin diensten veilig en flexibel over landsgrenzen kunnen bewegen.
Binnen dat raamwerk leidt Wehrwein’s organisatie het project Facis, dat deze visie tastbaar moet maken. “Onze missie is om federatie praktisch te maken,” zegt ze. Een van de eerste samenwerkingen binnen Facis is met Airbus, waar men onderzoekt hoe een vliegtuig als een “vliegend edge-device” kan functioneren: een knooppunt in een groter, verbonden datanetwerk. “Het gaat niet alleen om technologie,” benadrukt Wehrwein. “Het gaat om de manier waarop hele industrieën kunnen samenwerken en hun processen kunnen herdenken.”
Soevereiniteit betekent niet isolement. Het betekent zelfbeschikking, dus de vrijheid om te kiezen met wie je samenwerkt
03 VOORWOORD & INHOUD
Colofon
04 DSR
Digitale autonomie en veerkracht
05 Ketenverantwoordelijkheid
DSR als startpunt en eindpunt
07 ERS Parijs
Oorlog om het Westen
08 ERS Parijs
Soevereiniteit, veerkracht en samenwerking
09 ERS Parijs
Federatie denken
12 Haven
Cloud voor gemeenten
13 Nextcloud
Nuchter alternatief
14 Column
Strategische digitale autonomie
16 Landenoverzicht
Digitale soevereiniteit in Europa
18 Interview
Elisabeth Hankeln (Eurofiber)
en Diana Krieger (Soverin)
19 ISO 27001
Blauwdruk voor digitale soevereiniteit
20 Vooruitblik
ERS Den Haag + introductie Raad van Advies
21 ERS Den Haag
Call for papers, speakers + partners
23 DSR
Nieuwsbrief + samenwerken
06 EUROFIBER