{"id":550,"date":"2026-01-13T07:35:09","date_gmt":"2026-01-13T07:35:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dsrnews.eu\/magazine-nl\/?page_id=550"},"modified":"2026-02-12T19:53:31","modified_gmt":"2026-02-12T19:53:31","slug":"de-nieuwe-oorlog-om-het-westen-0107","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.dsrnews.eu\/magazine-nl\/editie-01-2026\/de-nieuwe-oorlog-om-het-westen-0107\/","title":{"rendered":"De nieuwe oorlog om het Westen – 0107"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Sergei Medvedev onderscheidt<\/br>drie vormen van resilience<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De nieuwe oorlog<\/br>om het Westen<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
<\/div><\/div>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Tijdens de European Resilience Summit 2025 in Parijs houdt de Russische historicus en politicoloog Sergei Medvedev een indringende toespraak over wat hij noemt \u201cde onverklaarde oorlog tegen het Westen\u201d. Terwijl velen zich in Parijs voorbereiden op de kerstdagen, spreekt Medvedev over oorlog, veerkracht en morele moed; thema\u2019s die volgens hem onvermijdelijk samenhangen. \u201cWe zijn in oorlog,\u201d zegt hij. \u201cNiet alleen Oekra\u00efne. Wij allemaal.\u201d<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

TEKST: SANDER HULSMAN\u00a0 BEELD: EUROPEAN RESILIENCE SUMMIT<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De zaal in La D\u00e9fense is feestelijk verlicht, maar de toon van Medvedevs betoog is allesbehalve licht. \u201cHet is moeilijk om over oorlog te spreken in een stad vol kerstbomen,\u201d begint hij. \u201cMaar de oorlog is niet ver weg, hij is hier, in ons hoofd, in onze instituties, in onze zwakte.\u201d<\/p>

Volgens Medvedev bevindt het Westen zich in een hybride en cognitieve oorlog met Rusland, een oorlog die al bijna twintig jaar geleden werd aangekondigd. Waar in Oekra\u00efne de raketten zichtbaar zijn, vindt elders een strijd plaats om idee\u00ebn, waarden en perceptie. \u201cHet Westen wil niet erkennen dat het in oorlog is,\u201d waarschuwt hij. \u201cDat is precies wat Europa in 1938 deed; wegkijken van het kwaad. Dat maakt ons vandaag opnieuw kwetsbaar.\u201d<\/p>

Poetin \u2018wint\u2019, maar niet op slagveld<\/h4>

Medvedev betoogt dat Vladimir Poetin de oorlog in Oekra\u00efne niet wint, maar dat hij wel terrein wint in de strijd om het Westen zelf. De Russische president heeft, zegt hij, \u201czijn oorlog opgelegd aan de wereldorde, aan de instituties die tachtig jaar vrede hebben bewaard\u201d.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t<\/path><\/svg><\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Dictators hebben alle tijd van de wereld. Ze leven van onze vermoeidheid<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t<\/path><\/svg><\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Poetin hoeft daarvoor niet te zegevieren op het slagveld. Zijn strategie is tijd en uitputting: autocraten hebben eeuwigheid, democratie\u00ebn hebben verkiezingen. \u201cDictators hebben alle tijd van de wereld,\u201d meent Medvedev. \u201cZe leven van onze vermoeidheid.\u201d Die vermoeidheid vertaalt zich volgens hem in versplintering, populisme en cynisme, precies de omstandigheden waarin autoritaire leiders floreren.<\/p>

Drie dreigingen voor Westen<\/h4>

In zijn analyse identificeert Medvedev drie grote bedreigingen voor de stabiliteit van het Westen: Rusland, Amerika en Europa zelf.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

1.\u00a0 Rusland, het rijk dat zijn einde niet accepteert<\/strong><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Poetin, aldus Medvedev, heeft Rusland een nieuwe identiteit gegeven: oorlog. \u201cRusland heeft eindelijk ontdekt wie het is,\u201d zegt hij cynisch. \u201cHet is een land van oorlog.\u201d<\/p>

Hij gebruikt een beeldende metafoor: Rusland als een lawine. Jarenlang hoopt sneeuw zich op, historische, politieke en culturele spanningen, totdat \u00e9\u00e9n roekeloze ski\u00ebr, Poetin, de lawine losmaakt. \u201cHij is niet de oorzaak van de sneeuw, maar hij brengt haar in beweging,\u201d aldus Medvedev.<\/p>

De Russische oorlogszucht is volgens hem de uitkomst van een onopgeloste imperiale vraag. Waar de twintigste eeuw draaide om het oplossen van \u2018de Duitse kwestie\u2019, zal de eenentwintigste eeuw draaien om \u2018de Russische kwestie\u2019: hoe een post-imperiaal Rusland een plek vindt in een moderne wereld die geen ruimte meer heeft voor rijken.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

2.\u00a0 Amerika, de retro-utopie van Trump<\/strong><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De tweede bedreiging komt paradoxaal genoeg uit Washington. Medvedev noemt Trumpisme een \u201cretro-utopie\u201d; een nostalgisch project dat net als Poetin terugverlangt naar een wereld van grootmachten, grenzen en gehoorzaamheid.<\/p>

\u201cPoetin droomt van 1815, van het Congres van Wenen, of van 1945 in Jalta,\u201d zegt Medvedev. \u201cTrump wil Amerika terugbrengen naar de jaren vijftig. Ze delen dezelfde filosofie van wrok en nostalgie. Het is geen samenzwering, het is een verwantschap.\u201d<\/p>

Volgens Medvedev is Amerika onder invloed van het MAGA-denken (Make America Great Again, red.) zelfs een anti-Europees land aan het worden. \u201cLees de tweets van Elon Musk,\u201d voegt hij eraan toe. \u201cKijk naar de Amerikaanse veiligheidsstrategie. Europa is niet langer beschermd door Amerika, het wordt erdoor uitgedaagd.\u201d<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

3.\u00a0 Europa, het slachtoffer van eigen gemak<\/strong><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De derde dreiging komt van binnenuit. Europa wordt ondermijnd door nationalisme, chauvinisme en antiglobalisme, van Brexit tot Le Pen, van AfD tot Orb\u00e1n. \u201cGa uit de hoofdsteden en je ziet het,\u201d zegt Medvedev. \u201cBoeren die trots GMO-producten verkopen \u2018buiten EU-regels\u2019. Kleine nationalismen, groot wantrouwen. Een Europa dat moe is van zichzelf.\u201d<\/p>

Sociale media versterken dit populisme en wakkeren volgens hem het ressentiment aan tegen liberale waarden en instituties. En dat is precies de brandstof waarop autoritarisme draait.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Echo van twintigste eeuw<\/h4>

In een historisch perspectief trekt Medvedev scherpe parallellen tussen de twintigste en de eenentwintigste eeuw. Beide eeuwen begonnen met euforie en vooruitgang, en beide ontspoorden in angst en geweld.<\/p>

\u201cDe twintigste eeuw begon met elektriciteit, radio, vrouwenkiesrecht en avant-garde,” zegt hij. \u201cEn toch eindigde ze in fascisme en wereldoorlogen. De eenentwintigste begon met internet en democratisering, en we zien dezelfde angst terugkeren.\u201d<\/p>

Die angst, zegt hij, leidt tot nationalisme, patriarchale reflexen en uiteindelijk fascisme. Putinisme is volgens hem \u201ceen moderne variant van fascisme\u201d. \u201cLaat er geen misverstand over bestaan,\u201d benadrukte hij. \u201cPutinisme is<\/em> fascisme.\u201d<\/p>

Europa\u2019s gevaarlijke illusie van vrede<\/strong><\/h4>

Medvedev schetst een Europa dat onvoorbereid is op de nieuwe geopolitieke realiteit. Het project van de Europese Unie is gebouwd op vrede en economische integratie, niet op verdediging. Twee fundamenten die Europa na de Tweede Wereldoorlog veilig hielden, zijn volgens hem verdwenen: de Amerikaanse veiligheidsparaplu en een genormaliseerd Rusland.<\/p>

\u201cDie tijd is voorbij,\u201d meent hij. \u201cAmerika is niet langer onze beschermer en Rusland is niet langer een partner. En toch gedragen we ons alsof het nog 1995 is.\u201d<\/p>

Zijn oordeel over Europese leiders is hard: \u201cEr zijn geen Churchills meer, alleen Chamberlains.\u201d Hij waarschuwt dat Europese regeringen \u201cmeer vrezen voor de val van Moskou dan voor de val van Kiev\u201d, uit angst voor wat een verslagen Rusland zou betekenen. \u201cWe denken niet verder dan het volgende crisisoverleg.\u201d<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t<\/path><\/svg><\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

We bevinden ons midden in een oorlog om het internet Onze kinderen zullen over vijf jaar een heel ander internet lezen, gevormd door Russische en Chinese trolfabrieken<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t<\/path><\/svg><\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Resilience in drie dimensies<\/h4>

De rode draad van de conferentie, resilience, krijgt bij Medvedev een diepe, meerlagige betekenis. \u201cVeerkracht is vandaag het belangrijkste strategische kapitaal,\u201d zegt hij. \u201cZonder veerkracht overleven democratie\u00ebn het niet.\u201d Hij onderscheidt drie dimensies:<\/p>

  1. Infrastructurele veerkracht
    <\/strong>Europa moet zich opnieuw bewapenen en investeren in civiele verdediging en cyberveiligheid. \u201cWe bevinden ons midden in een oorlog om het internet,\u201d waarschuwt hij. \u201cOnze kinderen zullen over vijf jaar een heel ander internet lezen, gevormd door Russische en Chinese trolfabrieken.\u201d<\/li>
  2. Morele veerkracht
    <\/strong>Hier verwijst hij naar de Oekra\u00efense president Volodymyr Zelensky. \u201cIn de eerste dagen van de invasie bood het Westen hem een vlucht aan. Hij antwoordde: \u2018I don\u2019t need a taxi ride, I need ammunition.\u2019<\/em>\u201d Volgens Medvedev symboliseert Zelensky de moed die in veel Europese hoofdsteden ontbreekt.<\/li>
  3. Sociale en menselijke veerkracht
    <\/strong>De ware kracht van Oekra\u00efne, meent hij, ligt in de samenleving zelf: vrijwilligersnetwerken, lokale innovaties en burgerinitiatieven. \u201cDe drone-industrie van Oekra\u00efne is niet gebouwd door staten of multinationals, maar door mensen in garages,\u201d vertelt hij. \u201cDat is veerkracht in actie.\u201d

    <\/li><\/ol>

    \u201cWees als Oekra\u00efne\u201d<\/h4>

    In zijn slotwoord keert Medvedev terug naar het thema dat zijn hele keynote door\u00addesemt: veerkracht als existenti\u00eble voorwaarde voor vrijheid. \u201cWe zouden hier vandaag niet rustig zitten,\u201d zei hij, \u201cals Oekra\u00efne niet vocht aan ons front.\u201d<\/p>

    Hij roept Europa op om Oekra\u00efne te erkennen als leverancier van veiligheid, niet als afhankelijke ontvanger. Daarom pleitte hij voor snelle toetreding van Oekra\u00efne tot zowel de EU als de NAVO.<\/p>

    \u201cHet land verdient het institutioneel erkend te worden,\u201d stelt hij. \u201cWant Oekra\u00efne vecht niet alleen voor zichzelf, het vecht voor ons allemaal.\u201d<\/p>

    Ongemakkelijke spiegel<\/h4>

    Medvedevs betoog is even scherp als ontnuchterend. Hij confronteert Europa met een spiegelbeeld waarin zelfgenoegzaamheid en angst de grootste vijanden zijn. Zijn boodschap aan beleidsmakers, ondernemers en burgers is niet technologisch of economisch, maar moreel: erken de strijd waarin we al zitten en leer veerkracht niet alleen als beleidswoord, maar als levenshouding.<\/p>

    \u201cDe goede boodschap,\u201d besluit hij, \u201cis dat we een voorbeeld hebben. Oekra\u00efne laat ons zien wat morele, sociale en menselijke veerkracht betekent. Laten we dat voorbeeld volgen. Be like Ukraine.<\/em>\u201d \"\"<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

    \n\t\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t\t\t
    \n\t\t\t
    <\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
    \n\t\t
    \n\t\t\t\t\t
    \n\t\t
    \n\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t